تبلیغات
هیئت حضرت علی اصغر(ع)میاندوآب - عزاداری آری یا نه؟؟؟
 
نوشته شده توسط : خادم حضرت علی اصغر

پرسش:

عزاداری و مشروعیت آن را از نظر قرآن توضیح دهید.

                                                    

پاسخ:

شاید در اذهان بسیاری از افراد این سؤال مطرح شده باشد كه قرآن كریم كه خود جامع تمامی احكام و معارف بلند الهی و منبع اصیل برای شناخت دین است آیا از عزاداری و سوگواری سخنی به میان آورده است؟ و آیا در آیات نورانی قرآن شاهد و قرینه ای بر تأیید یا ردّ عزاداری وجود دارد؟ یا خیر؟

قبل از ورود به جواب، به طور مختصر به معنای عزاداری و سوگواری اشاره می كنیم:

«عزا» در لغت به معنی صبر و شیكبایی در مصیبت است.(1) و تعزیه و تعزیت، به معنای تسلیت گفتن به یك داغدار از مصیبت است. و در اصطلاح امروزی عزاداری عبارت است از:اجتماع گروهی از مردم كه در آن سعی می شود، با قرائت قرآن، خواندن مرثیه و سرودن شعر، بازماندگان را تسلی دهند و به صبر توصیه نمایند.
تاریخچه این سنت را می توان از زمانی دانست، كه بشر پای بر این كره خاكی نهاد و سپس با پدیده مرگ و حوادث تلخ روبرو شد. انسان موجودی است كه آن چه را با وجود و هستی خویش ناسازگار ببیند، ناپسند داشته و با آن مبارزه می كند و اگر نتوانست در مقابل آن دست به دفاع بزند با ابراز اندوه، گریه و... به مقابله با آن و آرام سازی دل خود می پردازد.

گاهی نیز این مراسم برای احیای شعایر الهی و خاطره زندگی پیامبر اسلام ( صلی الله علیه وآله ) و سایر امامان ( علیهم السلام ) برگزار می شود كه آثار فراوان و ثمرات بسیاری به همراه دارد.

در قرآن كریم آیاتی وجود دارد كه مشروعیت بلكه رجحان عزاداری و اقسام آن را اثبات می كند، در این جا به چند نمونه اشاره می كنیم:


1ـ عزاداری فریاد ستمدیدگان علیه ستمگران است
در قرآن مجید می خوانیم:
لا یحب الله الجهر بالسوء من القول الاّ من ظلم(2)

«خداوند متعال فریاد زدن و بدگویی را دوست ندارد جز برای كسانی كه مورد ظلم و ستم قرار گرفته اند.»

هر چند ظلم دارای اقسام و مراتبی است اما بزرگترین ظلم آن است كه به حقوقی كه خداوند برای برخی از افراد قرار داده است تجاوز شود. و از جمله آن حقوق، حق ولایت و امامت است.(3)
بنابراین ستیزه با حاكمیت ولی خدا، و سایر ارزشها ظلم و ستمی بزرگ و نارواست. بی تردید امام حسین ـ علیه السلام ـ یكی از كسانی است كه خداوند متعال حق ولایت و حاكمیت برای ایشان قرار داده است و یزید و یزیدیان جزو طاغوت اند و غاصب حاكمیت الهی و یقیناً شهادت امام حسین ( علیه السلام) توسط یزید ظلم بزرگی بر پیكر امت اسلامی است. حال آیا جامعه اسلامی طبق آیه كریمه چه وظیفه ای دارد؟
آری طبق آیه شریفه، باید فریاد برآورد و به افشاگری و بدگویی آشكار و رسوایی ستمگران بپردازد و با زبان شعر و مدیحه سرایی و بیان مصائب و گردهمایی های گسترده، برائت و بیزاری از دشمنان خدا را اعلان نماید. و به طور یقین فریادها و عزاداری هایی كه در این راستا باشد از مصادیق «جهر من القول» است كه خدوند آن را دوست دارد.


2ـ عزاداری نوعی مودت اهل بیت (علیهم السلام)است
در قرآن مجید می خوانیم:
قل لا اسئلكم علیه اجراً الاّ المودة فی القربی(4) قرآن كریم دوستی خاندان پیامبر( صلی الله علیه وآله ) را بر امت اسلامی فرض دانسته و محبت آنان را پاداش زحمات طاقت فرسای پیامبر اسلام ( صلی الله علیه وآله) در راه ابلاغ رسالت قرار داده است. عشق و دوستی اثرات و لوازمی دارد. یار و دوست صادق كسی است كه شرط دوستی را چنان كه شایسته است بجا آورد، در غیر این صورت دوستی، زبانی و ظاهری خواهد بود. از نشانه های مهم دوستی آنان همدردی و همدلی در سوگ و یا شادی آنان است. در روایات فراوانی بر این نكته تأكید شده است كه در جشن و سرور اهل بیت شاد و در اندوه و ماتم آنان اندوهناك باشید.(5)


3ـ عزاداری بزرگداشت شعایر الهی است
قرآن درباره تعظیم شعائر الهی می فرماید:
و من یعظم شعائر الله فانّها من تقوی القلوب(6)

شعائر در لغت به معنای علامت آمده است و در مصداق شعائر اختلاف است كه در یك جمع بندی می توان گفت مقصود از بزرگداشت شعائر الهی بزرگداشت نشانه های دین و اطاعت خداوند و آیین ابراهیم( علیه السلام )است كه در اسلام تبلور پیدا نموده است. از این رو به طور عموم می توان استفاده نمود كه هر زمان یا در هر مكان فعل یا عملی كه یاد خدا و زمینه تقوی و رشد معنوی و روحی را فراهم آورد. در صورتی كه در چارچوب قوانین و دستورات اسلام قرار داشته باشد جزو شعایر الهی به شمار می رود. و به طور مسلّم مراسم عزاداری برای بندگان خاص خداوند كه به حق قرآن ناطق و حج مجسم بودند و برای اعتلای كلمه توحید جان خود را قربانی ساختند از بارزترین نشانه ها و شعائر است. چرا كه در این مراسم جز فراگیری مسائل دین و یادآوری شهامت ها و ایثارگری شهیدان بزرگ اسلام سخن دیگر طرح نشده و سخن از دشمنی با دشمنان خدا و دوستی با دوستان خدا گفته می شود.


4ـ سوگواری یعقوب ( علیه السلام ) در فراق یوسف ( علیه السلام)

خداوند در این باره از زبان حضرت یعقوب می فرماید: یا اسفا علی یوسف و ابیضّت عیناه من الحزن فهو كظیم(7)

«ای اندوه من بر فراق یوسف! و در حالی كه اندوه خود را فرو می خورد چشمانش از اندوه سفید شد.»
حضرت یعقوب ( علیه السلام ) در جدایی فرزند خود دچار حزن و اندوه فراوانی گشت به طوری كه سالیان درازی در غم یوسف اشك ریخت تا دیدگانش سفید شد.(8)
از این آیه می توان نتیجه گرفت كه گریه و اندوه هر چند سالیان درازی طول بكشد مانعی ندارد بلكه مشروع و از ویژگی های مثبت به شمار می آید.

با نظری به آیات و روایاتی كه در این زمینه وارد شده است به راحتی می توان نتیجه گرفت برپایی مجالس عزا و اقسام گوناگون عزاداری نه تنها با قرآن مخالفت و ناسازگاری ندارد بلكه از مصادیق شعائر الهی، مودت اهل بیت (علیهم السلام ) و مبارزه با ظلم و ستم می باشد.(9)



پاورقی:

1. سیّاح، احمد، فرهنگ بزرگ جامع نوین، انتشارات اسلام، ج 2، ص 992.

2. نساء: 148.
3. ر.ك: مائده: 55.
4. شوری: 23.
5. ر.ك: مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج 44، ص 287.
6. حج: 32.
7. یوسف: 84.
8. ر.ك: مكارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج 10، ص 53.
9. در جواب این سؤال از كتاب «پاسخ به شبهات عزاداری» نوشته حسین رجبی استفاده فراوان شده است.




:: مرتبط با: اهل بیت , پرسش و پاسخ ,
:: برچسب‌ها: فلسفه عزاداری , عزاداری ازمنظر قرآن , هیئت علی اصغر میاندوآب , چرا عزاداری , وهابیت وعزاداری , اهل تسنن وعزاداری , سوگواری ,
تاریخ انتشار : 30 مرداد 91 | نظرات ()

 
   
امیدوارم از بازدید این وب سایت لذت برده باشید .التماس دعا
وبلاگ هیئت عاشقان علی اصغر(ع)را در گوگل محبوب کنید
ابزار و قالب وبلاگبیست تولز

گوگل پلاس